Anksiyete Nedir ?

           Türkçe’ye bunaltı olarak çevrilen anksiyete, bir tehlike ya da tehlike olasılığı karşısında yaşanan duygudur. Anksiyete; endişe, korku, gerginlik, daralma, huzursuzluk, kaygı, sıkıntı, bunaltı, tedirginlik halidir. Herkes yaşamında bir çok kez çeşitli boyutlarda anksiyete yaşamaktadır. Anksiyete çoğu zaman her hangi bir hastalık belirtisi olmaksızın yaşamın olağan bir parçası olarak yaşanır.

            Normalde anksiyete uyum sağlayıcı bir işlev görür. Kişiyi içten ya da dıştan gelen tehditlere karşı önlem alması konusunda uyarır. Örneğin her hangi bir bedensel hastalığın olası sonuçlarının yarattığı korkunun kişiyi çare aramaya zorlaması örnek olarak verilebilir.

Anksiyeteli kişi kendisini endişeli, gergin, tedirgin, korku içinde, kaygılı, patlayacak gibi hisseder; her an kötü bir şey olacakmış ya da kötü bir haber alacakmış gibi geldiğini belirtir. Huzursuzdur, yerinde duramaz, oturduğu yerde sürekli hareket halindedir, elleriyle parmaklarıyla oynar, elbiselerini çekiştirir. Seslerden aşırı irkilir. Sabırsızdır, çabuk kızar, çabuk parlar. Konuşmaları titrektir. Ellerinde titreme, yüzünde kızarma ya da solgunluk, terleme vardır. Genel olarak dikkatini bir konuda toplamakta güçlük çeker. Olası bir tehlike için sürekli tetikte gibidir. Anksiyeteli hastaların çoğunda yukarıdakilere çeşitli bedensel belirtiler eşlik eder. Bunlar arasında çarpıntı, ağız kuruluğu, yüzde solukluk ya da kızarma, terleme, titreme, göz bebeğinde büyüme, sık işeme, nefes darlığı, boğazda düğümlenme, uyuşma/karıncalanma, kaslarda gerginlik, kılların dikleşmesi bulunur. Halk arasında “boğazına bir şeyin düğümlenmesi”, “göğsüne ateş düşmesi”, “elinin ayağının kesilmesi”, “terden sırılsıklam olma”, “buz gibi ter içinde kalma”, “tir tir titreme”, “yüreğinin çıkacak gibi atması”.şeklinde ifade edilen durumlar ruh hekimliğinde anksiyete denilen durum için birer örnektir.

Erol Özmen